Najbardziej fundamentalnym pytaniem w zarządzaniu w biznesie w ogóle, zarówno w sferze naukowej, jak i w sferze przede wszystkim praktycznej, jest pytanie o źródła sukcesu w organizacji. To pytanie nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji zmian, w których żyjemy.

Tylko jedna dobrze zinformatyzowana firma w ciągu jednej godziny wytwarza ponad 167 razy więcej informacji niż znajduje się w całej bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych. W ciągu ostatnich dwóch lat wytworzonych zostało ponad 90% danych i informacji, które powstały w ciągu całej historii naszego świata. W tych okolicznościach pojawia się pytanie – co decyduje o sukcesie organizacji?

Odkrywanie rzeczywistości

Prawie 10 lat badaliśmy różne organizacje, od mBanku, Sphinksa, dr Ireny Eris, po takie organizacje międzynarodowe jak Alibaba, Apple czy Facebook i szukaliśmy źródeł sukcesu organizacji. Powstał model czterolistnej koniczyny, pewna metafora budowania sukcesu organizacji. I te organizacje, które odnosiły sukces charakteryzowały się czterema głównymi kompetencjami – po pierwsze miały pewną zdolność odkrywania możliwości biznesowych. Kiedy powstawał Sphinx, w Polsce była ogromna luka rynkowa – z jednej strony były bardzo proste, tanie dania, które można było kupić w Łodzi np. na Dworcu Fabrycznym, a w Warszawie na Dworcu Centralnym, a z drugiej strony były bardzo drogie restauracje – brakowało środka. Kiedy w połowie lat 90. powstawał Sphinx, pojawił się trend wychodzenia ludzi na zewnątrz, chęci zjedzenia na zewnątrz. Organizacje, które potrafi ą odkrywać możliwości biznesowe, odnoszą sukces.

Uczyć się na błędach

Drugim elementem jest zdolność budowania konceptu i modelu biznesowego. Koncept biznesowy to jest zdolność definiowania klienta – kto ode mnie ma kupować moje produkty, a po drugie, dlaczego ma kupować ode mnie, a nie od moich konkurentów. Z drugiej strony jest model biznesowy – firmy, które odnosiły sukces, wiedziały dokładnie, na czym zarabiają. Wydaje się to dość oczywiste, ale prawie 1/3 fi rm nie wie, na czym w rzeczywistości zarabia, jakie są jej źródła przychodów. Trzeci element czterolistnej koniczyny to sprawność operacyjna i zdolność przełożenia pewnej idei, wizji, marzenia na codzienne procesy, systemy, procedury.

To jest umiejętność stworzenia pewnej efektywnie funkcjonującej maszyny, organizacji. Wreszcie czwarty element, wspólny dla wszystkich organizacji, które odniosły sukces, to silny lider. Te organizacje potrafiły też tworzyć kolejnych liderów, miały dość szczególną kulturę organizacyjną – taką, która umożliwiała eksperymentowanie i popełnianie błędów, ale nie po to, żeby przegrać, ale po to, aby się czegoś nauczyć. W Apple był Steve Jobs, w Microsofcie Bill Gates. Model czterolistnej koniczyny definiuje źródła sukcesu organizacji właśnie nie w tradycyjnych warunkach, ale również w tych nowoczesnych.

dr hab. Robert Kozielski, prof. Uniwersytetu Łódzkiego
Specjalizuje się w strategiach rynkowych przedsiębiorstw, analizach strategicznych i ocenie efektywności działań marketingowych organizacji. Uzyskał tytuł Chartered Marketer wydawany przez The Chartered Institute of Marketing w Londynie – największą i najstarszą na świecie instytucję szkoleniowo-konsultingową specjalizującą się w dziedzinie marketingu. Autor ponad 100 publikacji książkowych i artykułów z zakresu działalności rynkowej, wydawanych w Polsce i za granicą. W ciągu dwudziestoletniej pracy szkoleniowo-konsultacyjnej pracował m.in. z takimi fi rmami jak Unilever, Microsoft, Hewlett-Packard, Merck, Danone, Johson&Johnson, Bayer, mBank, Afl ofarm, Telekomunikacja Polska S.A., Polpharma, Merck, Abbott, BRE Bank, LOTOS. Więcej o autorze: http://www.eksperci.wz.uni.lodz.pl/nasi-eksperci/robert-kozielski/